Prof. zw. Piotr Wierzchoń

Prof. zw. Piotr Wierzchoń

Ukończył studia na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Od tego czasu zajmuje się leksykologią, leksykografią, korpusologią, aksjomatyczną rekonstrukcją teorii lingwistycznych, językoznawstwem kontrastywnym, morfonotaktyką, frazematyką, chronologizacją polskiego słownictwa, dużymi modelami leksykalnymi XX wieku. Od najmłodszych lat interesuje się nauką i technologią, historią wynalazków i ich patentowaniem. Jest autorem stu kilkudziesięciu publikacji, kierował kilkoma grantami. Ostatnie dociekania kieruje w stronę opracowania linii technologicznych z wykorzystaniem bibliotek cyfrowych i na tej podstawie opracowuje optymalizację procesów składowych (zadań). Praca, która miała ogromne znaczenie na tej drodze do tworzenia gramatyki działania, to artykuł T. Kotarbińskiego „Ogólna metodologia działania”. Jednym z istotniejszych osiągnięć PW jest teoria lingwochronologizacji (TLCH), która została nakreślona w pracy zatytułowanej „Fotodokumentacja. Chronologizacja. Emendacja. Teoria i praktyka weryfikacji materiału leksykalnego w badaniach lingwistycznych”. Jest to teoria z zakresu lingwistyki stosowanej, zorientowana na chronologizację słownictwa XX wieku, umożliwiająca uzyskanie w bardzo ekonomiczny sposób zbioru chronologizacji wynikających z ogromnej ilości dokumentacji fotograficznej. Ścieżka awansu: 1997 r. - magister filologii polskiej, 1999 r. - doktor nauk humanistycznych, 2005 r. - doktor habilitowany w zakresie językoznawstwa stosowanego, 2013 r. - profesor nauk humanistycznych, 2014 r. - profesor zwyczajny.